Αποστολέας Θέμα: Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100  (Αναγνώστηκε 53687 φορές)

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« στις: Μάιος 04, 2009, 05:07:47 μμ »
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΥΠΟ ΚΛΙΜΑΚΑ


1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ
 Αγαπητοί φίλοι μοντελιστές, κάνω σήμερα την αρχή της παρουσίασης της κατασκευής του μοντέλου του θρυλικού θωρηκτού «ΑΒΕΡΩΦ», ελπίζοντας οτι θα καταφέρω  να μεταδώσω την όποια πείρα μου κυρίως σε νέους ή επίδοξους  μοντελιστές και να τους βοηθήσω, στο μέτρο των δυνατοτήτων μου,  σε όλο το φασμα της κατασκευής, από την επιλογή του θέματος, μέχρι την αποπεράτωση.

1.1. Γενικά.
Από πολύ νωρίς οι άνθρωποι, γιά λόγους θρησκευτικούς (ταφικά κτερίσματα) και για την χαρά που προσφέρει η χειροτεχνία, κατεσκεύασαν μικρά ή μεγάλα μοντέλα πλοίων.
Αργότερα το «μοντέλο του ναυπηγίου» έγινε απαραίτητη προϋπόθεση για την κατασκευή των πραγματικών πλοίων.
Χωρίς τα μοντέλα η ιστορία της ναυπηγικής τέχνης θα μπορούσε ανεπαρκώς μόνο να γραφτεί.
Τα πραγματικά πλοία, συνήθως, μετά την πάροδο μερικών δεκαετιών, δεν είναι πιά κατάλληλα για χρήση και διαλύονται ή καταστρέφονται ή βυθίζονται.

Μόνο τα μοντέλα επιβιώνουν.
Πολλές φορές για χιλιετίες.

Ο μοντελισμός είναι μιά ευχάριστη απασχόληση (χόμπι) που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες.
Αρχίζει από απλές κατασκευές (χάρτινα παιχνιδάκια, βαρκούλες από φλούδα πεύκου, απλά πλαστικά συναρμολογούμενα κλπ ) και φθάνει σε πολύπλοκες  (μοντέλα σε κλίμακα με ή χωρίς μηχανοκίνηση, τηλεκατεύθυνση, ιδιοκατασκευή μέρους ή του συνόλου ).
Ανάλογα με το είδος της κατασκευής ( απλή, σύνθετη, συναρμολόγηση ή ιδιοκατασκευή ) και την λεπτομέρεια που θέλουμε να αποδώσουμε,  ένα μοντέλο γιά να ολοκληρωθεί χρειάζονται από λίγα λεπτά μέχρι αρκετά χρόνια.
Η ένασχόληση με τον μοντελισμό ωφελεί πολλαπλά τον ενασχολούμενο επειδή :
α. Δίνει χαρά και ικανοποίηση μέσω της δημιουργίας.
β. Επηρεάζει θετικά την διάπλαση του χαρακτήρα, κυρίως των νέων, ασκώντας αρετές όπως η υπομονή, η τάξη, η μεθοδικότητα  και η ακρίβεια.
γ. Δίνει την ευκαιρία να πλουτίσουμε τις γνώσεις μας μέσα από την ιστορία του αυθεντικού αντικειμένου, του οποίου το αντίγραφο κατασκευάζουμε.
Ισως τώρα να ερωτούσε κάποιος «καλά, αλλά τί προσόντα πρέπει να έχεις για να ασχοληθείς με τον μοντελισμό?». Λοιπόν, πρώτα απ’ όλα πρέπει να το θέλεις. Μόνο όταν θέλεις κάτι πολύ, βρίσκεις λύσεις σ’ όλα τα προβλήματα. Στη συνέχεια πρέπει να διαθέτεις κάποιο χώρο, κάποιο χρόνο, καθώς και μερικά μικροεργαλεία, (συν τω χρόνω θα το αναλύσουμε κι αυτό), ανάλογα πάντα με αυτό που θέλεις να κατασκευάσεις.
Τέλος, (για τους παντρεμένους) απαραίτητη και σηματικότατη προϋπόθεση είναι μη γκρινιάζει ο ή η συντροφός τους !!!
Για σήμερα αυτά τα ολίγα.
Στο επόμενο θα αρχίσει η παρουσίαση του μοντέλου.



« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 04:58:44 μμ από Tango-Echo »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος Tango-Echo

  • Kapitän zur See
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 9432
  • Kapitän zur See
    • http://www.emioannina.gr/
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #1 στις: Μάιος 04, 2009, 05:39:38 μμ »
Από τους πιό όμορφους και εμπνευσμένους προλόγους που έχω διαβάσει ποτέ, ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ κε Κυβερνήτα.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 04:58:57 μμ από Tango-Echo »
Γιώργος Ρούμπος / George Roumbos / Йоргос Румбос / Georg Roumbos / Георге Роумбос

"Ich lasse mir doch mein Schiff nicht unter dem Arsch wegschiessen.  Feuererlaubnis !"

Αποσυνδεδεμένος Tiramolas

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1604
    • http://www.emioannina.gr
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #2 στις: Μάιος 05, 2009, 04:55:51 πμ »
Συμφωνώ και επαυξάνω με τον προλαλήσαντα. Αναφέρετε περιεκτικότατα μια επιτομή της κοινής ενασχόλησης μας!
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 04:59:11 μμ από Tango-Echo »
Κ.Χ.Μπούρης

"Aquila non capit muscas"

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #3 στις: Μάιος 06, 2009, 06:10:08 μμ »
2. Επιλογή θέματος – Συλλογή βοηθημάτων.

2.1. Ενας από τους πρωταρχικούς παράγοντες της επιτυχίας των προσπαθειών μας για την κατασκευή ενός μοντέλου είναι η επιλογή του θέματος.
Φαίνεται απλή, αλλά δεν είναι. Οι περισσότεροι, μή εξαιρουμένου του εαυτού μου, συνήθως παρασυρόμεθα από αυτό, που εκ πρώτης όψεως, μας εντυπωσιάζει. Μέγα λάθος !!
Το πολύ εντυπωσιακό είναι συνήθως και το πολύ δύσκολο. Έχουμε την εμπειρία που χρειαζόμαστε γιά να το φέρουμε σε πέρας ?  Έχουμε την δυνατότητα να βρούμε βοηθήματα για την κατασκευή ? (σχέδια, υλικά, κλπ).
Το λάθος γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν επιλέγουμε για κάποιον άλλον (π.χ. για το παιδί μας, για έναν πρωτάρη φίλο μας κλπ.).  Στις περιπτώσεις αυτές, μιά λανθασμένη επιλογή, μπορεί αν καταλήξει όχι μόνο στη αποτυχία της συγκεκριμένης προσπάθειας, αλλά το χειρότερο στη εγκατάληψη του μοντελισμού από το αποτυχόντα.
Αρα, πέρα από να σου αρέσει (που πρέπει να σου αρέσει, γιατί διαφορετικά δεν το κατασκευάζεις), πρέπει να κρίνεις άν βρίσκεσαι στο κατάλληλο επίπεδο, από πλευράς εμπειριών, ώστε να μπορείς να αρχίσεις με αξιώσεις.
Τέλος, όταν πρόκειται για ιδιοκατασκευή  απαραίτητη είναι η δυνατότητα εύρεσης βοηθημάτων, όπως είναι τα σχέδια και οι φωτογραφίες (πολλές φωτογραφίες) του πραγματικού αντικειμένου, του οποίου θα κατασευάσεις το μοντέλο.

2.2. Με γνώμονα τα παραπάνω αποφάσισα κι εγώ την κατασκευή του μοντέλου του θρυλικού Θωρηκτού «Γεώργιος Αβέρωφ».
Αποφασιστικοί παράγοντες για την επιλογή ήταν.
α. Ο θαυμασμός για την ένδοξη ιστορία του πλοίου, καθώς και το γεγονός οτι είναι Ελληνικό.
Αρα μου άρεσε.
β. Η πίστη μου οτι θα μπορούσα να φέρω σε αίσιο πέρας την προσπάθεια, πίστη που βασίστηκε στην συσσωρευμένη εμπειριά μου από τα δύο μοντέλα που προηγήθηκαν, αυτά του «Admiral Graf Spee» και του «USS Arizona».
Αρα, τουλάχιστον θεωρητικά, είχα την απαιτούμενη εμπειρία.
γ. Η παραχώρηση, σε μένα, από τον σεβαστό φίλο και έμπειρο μοντελιστή κ.Στυλιανό Φαλιέρο, των γνησίων σχεδίων του πλοίου, καθώς και η δυνατότητα λήψης απείρων φωτογραφιών, αφού το πλοίο, (σήμερα πλωτό μουσείο), βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι μου.
Αρά εύρεση επαρκών βοηθημάτων.

2.3. Παρακάτω βλέπετε φωτογραφίες των σχεδίων, που απετέλεσαν την βάση για την κατασκευή του μοντέλου.










Στα πιό πάνω σχέδια και κυρίως στα δύο της δεύτερης σειράς, βασίζεται η κατασκευή του μοντέλου, όπως θα δούμε στην επόμενη επαφή μας.
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 25, 2015, 07:12:56 μμ από PANAGIOTIS »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #4 στις: Μάιος 18, 2009, 01:15:53 μμ »
3. Επιλογή κλίμακος, τρόποι κατασκευής της γάστρας.

3.1. ,Αφού λοιπόν αποφασίσαμε ποιό θα είναι το μοντέλο μας, πρέπει να επιλέξουμε την κλίμακα που θα χρησιμοποιήσουμε για την κατασκευή του.
Αυτό θα εξαρτηθεί από το μέγεθος του πραγματικού και από τον χώρο που διαθέτουμε, για να το τοποθετήσουμε, αφού το τελειώσουμε. Σε όλα μου τα μοντέλα έχω επιλέξει την κλίμακα 1/100.
Ειναι μιά πολύ εύχρηστη κλίμακα, που διευκολύνει όχι μόνο στην μετατροπή μηκών, (1 μέτρο στην πραγματικότητα 1 εκατοστό στο μοντέλο), αλλά και στην μετατροπή τού βάρους (π.χ. οι 10.000 τόνοι γίνονται 10 κιλά). Επίσης δίνει την δυνατότητα κατασκευής αρκετών λεπτομερειών, που δίνουν τελικά και την ομορφιά στο μοντέλο. Πιστεύω οτι γιά πλοία από 100 έως και 150 μ. είναι ιδανική. Από εκεί και πάνω χρειάζεται προσοχή. Το “ Bismarck”, λόγου χάριν, με τα 252 μέτρα του, θα δώσει ένα μοντέλο 2,52 μ. Πού μαζύ με την προθήκη, όπου θα τοποθετηθεί, θα φθάσει τα 3 περίπου μέτρα !!!
Εδώ θα ήθελα να τονίσω οτι η προθήκη είναι απαραίτητη για κάθε μοντέλο, τόσο η οριστική στο τέλος, όσο και  κάποια πρόχειρη, που να παρέχει προστασία κατά το διάστημα της κατασκευής.
Τα μοντέλα έχουν και τους «εχθρούς» τους . Αυτοί έιναι :
α. Τα μικρά παιδιά και μπαμπάδες τους, που έχουν την τάση να θέλουν να τα πιάσουν!!
β. Οι μαμάδες, που ξεσκονίζουν τριγύρω, με απρόβλεπτες συνέπειες !! και
γ. Ο μεγαλύτερος...η σκόνη !!!
Να γιατί χρειάζεται η προστασία.
Αφού επιλέξουμε και την κλίμακα πρέπει να διαμορφώσουμε το «ναυπηγείο» μας.
Το πρώτο πραγμα που θα ετοιμάσουμε είναι η  «η ναυπηγική κλίνη».
Παίρνουμε ένα κομμάτι μοριοσανίδα (νοβοπάν) επενδεδυμένο με λευκή μελαμίνη (προαιρετικό, αλλά χρήσιμο το λευκό χρώμα) με διαστάσεις λίγο μεγαλύτερες από αυτές του μοντέλου που θα κατασκευάσουμε.
Στη μέση (κατά μήκος) σχεδιάζουμε μια ευθεία γραμμή, καθ’όλο το μήκος), που θα είναι ο άξονας του μοντέλου μας.
Πάμε στα σχέδια της β’ σειράς. Το πρώτο δείχνει μιά σχηματική τομή του πλοίου ακριβώς στη μέση και κατά μήκος. Υπάρχουν κατακόρυφες γραμμές, σε ίση απόσταση η μιά από την άλλη, που είναι τα σημείο των εγκαρσίων (κατά πλάτος τομών) οι οποίες φαίνονται στο δεύτερο σχέδιο της ίδιας σειράς. Αριθμούμε τις τομές με 0 την  μεσαία που έχει το μεγαλύτερο πλάτος και με αύξοντα αριθμό τις υπόλοιπες πρός τα εμπρός και πρός τα πίσω (π.χ. 21, 20,........3,2,1,0,1,2,3......18,19)
Μεταφέρουμε στη «κλίνη» τις παραπάνω τομές, σχεδιάζοντας γραμμές κάθετες ως προς τον άξονα σε ίσες αποστάσεις (σύμφωνα με το σχέδιο) και τις αριθμούμε.
Φανταζόμαστε οτι βλέπουμε το μοντέλο μας σε κάτοψη (δηλαδή από πάνω).




Με οδηγό αυτή την «κλίνη» θα σχεδιαστούν στην συνέχεια όλα τα απαραίτητα σχέδια για την κατασκευή της γάστρας.
Ο τρόπος κατασκευής της γάστρας, τον οποίο εφαρμόζω στα μοντέλα μου, είναι αυτός των οριζοντίων επιπέδων. Δεν είναι ο ευκολότερος. Είναι όμως αυτός που δίνει σίγουρα το πιό γερό αποτέλεσμα και γι’αυτό τον συνιστώ για πλωτά – τηλεκατευθυνόμενα μοντέλα.
Για στατικά μοντέλα υπάρχουν άλλοι ευκολότεροι τρόποι κατασκευής. (πέτσωμα με πηχάκια, γέμισμα ανάμεσα από τις διατομές με μπάλσα.)
Πάμε τώρα στο δεύτερο σχέδιο της β’ σειράς σχεδίων. Αυτό δείχνει το σχήμα των διατομών .
Προσοχή, οι διατομές δίνονται στα σχέδια συνήθως μισές (μέχρι τον άξωνα) επειδή το άλλο μισό είναι ακριβώς το ίδιο (λόγο συμμετρίας του πλοίου). Ετσι και για λόγους οικονομίας το σχέδιο περιλαμβάνει το σύνολο των διατομών. Στό αριστερό μέρος του σχεδίου βλέπουμε τις διατομές από πίσω προς την μέση και στο δεξιό από εμπρός προς την μέση.
Πρέπει να είναι αριθμημένες όπως και η «κλίνη».
Στό ίδιο σχέδιο παρατηρούμε και οριζόντιες γραμμές. Κάθε μία από τις γραμμές αυτές ορίζει και μιά οριζόντια τομή (κάτοψη). Είναι σαν να κόβουμε την γάστρα σε οριζόντιες «φέτες», που όταν κατασκευασθούν (από απλό ξύλο) και τοποθετηθούν η μιά πάνω στην άλλη (στη σωστή θέση) Θα μας δώσουν το σχήμα της γάστρας (μετά από σχετική επεξεργασία).
Το πόσες  θα είναι αυτές οι «φέτες» θα το αποφασίσουμε εμείς.
Το πάχος τους δεν πρέπει απαραίτητα να είναι για όλες το ίδιο.  Θα εξαρτηθεί από το γενικό σχήμα του πλοίου. Πάντως όσο πιό πολλές είναι οι «φέτες» τόσο πιό ακριβές γίνεται το μοντέλο.
Κάθε μία από τις κατόψεις αυτές πρέπει πρώτα να την σχεδιάσουμε πάνω σε διαφανές χαρτί σχεδίου, με την βοήθεια του σχεδίου των διατομών , της ναυπηγηκής κλίνης, και ενός διαβήτη.
Το πώς θα το δούμε στην επόμενη επαφή μας.
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 25, 2015, 07:16:12 μμ από PANAGIOTIS »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος Tiramolas

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1604
    • http://www.emioannina.gr
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #5 στις: Μάιος 18, 2009, 10:18:02 μμ »
Αψογο μάθημα ναυτομοντελισμού "in progress". Ευχαριστούμε κ. Παναγιώτη και αναμένουμε εναγωνίως την συνέχεια!
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 05:00:08 μμ από Tango-Echo »
Κ.Χ.Μπούρης

"Aquila non capit muscas"

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #6 στις: Μάιος 19, 2009, 01:33:22 μμ »
Φίλε μου "Tiramola", εγώ ευχαριστώ για την υπομονή των ενδιαφερομένων να διαβάζουν τα γραφόμενά μου. Προσπαθώ να γράφω με συντομία, όμως αυτό δεν είναι εύκολο. Η κατασκευή της γάστρας, αν και απαραίτητη, δεν είναι και το πιό ευχάριστο μέρος του κάθε μοντέλου. Θέλει αρκετή προεργασία σε σχεδίαση. Η προσπάθειά μου είναι να μπορέσει να κατανοήσει ο νέος μοντελιστης την μέθοδο αυτή, που όπως γράφω δεν είναι η πιό εύκολη (μάλον ή πιό δύσκολη είναι). Αν όμως κάτι δεν γίνει κατανοητό, εδώ είμαι για επεξηγήσεις.
Η συνέχεια ίσως καθυστερήσει λίγο, επειδή το Σάββατο φεύγω για 15 μέρες στην Αγγλία.
Χαιρετισμούς σε όλους τους φίλους μοντελιστές.
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 25, 2015, 07:16:56 μμ από PANAGIOTIS »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος Tango-Echo

  • Kapitän zur See
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 9432
  • Kapitän zur See
    • http://www.emioannina.gr/
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #7 στις: Μάιος 19, 2009, 04:18:02 μμ »
Κε. κυβερνήτα δεν κουράζεται κανείς με τις ΤΟΣΟ πολύ επιμορφωτικές οδηγίες !!!
Ίσα - ίσα που αποτελούν υπέρ-πολύτιμο βοήθημα σε όποιον κατασκευάσει μοντόλο του αυτού μεγέθους.
Προσωπική μου γνώμη είναι να γράφετε ότι θεωρείτε εσείς σημαντικό και εμείς οι υπόλοιποι να το ευχαριστιόμαστε δαβάζοντάς τα   
Καλό ταξίδι, χαιρετισμούς στον Bill από όλη την παρέα και στο επανειδήν.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 05:00:26 μμ από Tango-Echo »
Γιώργος Ρούμπος / George Roumbos / Йоргос Румбос / Georg Roumbos / Георге Роумбос

"Ich lasse mir doch mein Schiff nicht unter dem Arsch wegschiessen.  Feuererlaubnis !"

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #8 στις: Ιούνιος 11, 2009, 09:20:37 μμ »
ΣΧΕΔΙΑΣΗ

- Απλώνουμε πάνω στη  «κλίνη» διαφανές χαρτί σχεδίασης και το στερεώνουμε καλά.
- Αντιγράφουμε τον κεντρικό άξονα, καθώς και τις κάθετες των διατομών. Η μύτη στο μηχανικό μολύβι πρέπει να είναι σκληρή (2Η  ή 3Η ) επειδή και το διαφανές χαρτί είναι σκληρό και τρώει τις μύτες.
- Αρχίζουμε να σχεδιάζουμε τις κατόψεις, που έχουμε αποφασίσει ότι θα κατασκευάσουμε, προσέχοντας ώστε οι μετρήσεις μας να γίνονται στο επάνω μέρος τις κάθε διατομής.
Δουλεύουμε με το σχέδιο των εγκαρσίων διατομών.




 Πάνω στον κεντρικό κατακόρυφο άξονα κολλάμε δύο – τρείς λωρίδες σελοτέϊπ για να ενισχύσουμε το χαρτί.
-Καρφώνουμε την μεταλλική μύτη του διαβήτη στο σημείο τομής του καθέτου άξονα με την επάνω οριζόντια ευθεία της κάτοψης, που θα σχεδιάσουμε  και  ρυθμίζουμε το άνοιγμά του έτσι ώστε η μύτη (καλά ξυσμένη) του μολυβιού να είναι στο σημείο όπου η ίδια οριζόντια ευθεία τέμνει την καμπύλη του εξωτερικού ορίου της πρώτης διατομής.
Σημ. Επαναλαμβάνω ότι στο σχέδιο των διατομών η μία πλευρά τις δείχνει από εμπρός προς τα πίσω και ή άλλη το αντίθετο.
- Κρατώντας σταθερό το άνοιγμα του διαβήτη, ερχόμαστε στο διαφανές και καρφώνουμε την μύτη στο σημείο όπου ο κεντρικός άξονας τέμνει την κάθετο της συγκεκριμένης διατομής. Ύστερα μεταφέρουμε την μετρημένη απόσταση και στις δύο μεριές της κάθετης. Αυτή η δουλειά θα μπορούσε να γίνει και μόνο με το υποδεκάμετρο, όμως με τον διαβήτη επιτυγχάνουμε μεγαλύτερη ακρίβεια.
Καλό επίσης είναι να χρησιμοποιούμε καλό διαβήτη, που να σταθεροποιείται  με βίδα στη μέση.
Με τον ίδιο τρόπο μετράμε την επόμενη διατομή και όλες τις άλλες μέχρι τη μέση του πλοίου, για να αρχίσουμε πάλι από την πρώτη της άλλης πλευράς (από πίσω προς τα εμπρός).
Όταν τελειώσουμε με την μεταφορά των σημείων πρέπει να τα ενώσουμε ώστε να δημιουργήσουμε την εξωτερική περίμετρο της συγκεκριμένης κάτοψης.
Για την δουλεία αυτή καλό θα είναι να έχουμε ένα καμπυλόγραμμο. Κυρίως για της περιοχές με έντονη καμπυλότητα. Για τις κεντρικές περιοχές χρησιμοποιούμε ένα χάρακα.
Παρατηρούμε το σχήμα που διαμορφώθηκε και που πρέπει να είναι «ομαλό». Περίεργες, απότομες εσοχές ή εξοχές πρέπει να ελέγχονται για πιθανό λάθος στη μέτρηση ή τη μεταφορά.
- Αφού τελειώσουμε την πρώτη κάτοψη, συνεχίζουμε με την επόμενη και ούτω καθ’ εξής.
Δεν σχεδιάζουμε όλες της κατόψεις στο ίδιο χαρτί.  Όσο πηγαίνουμε προς τα επάνω η κατακόρυφη καμπυλότητα μικραίνει (πολλές φορές γίνεται ευθεία) και οι γραμμές πέφτουν η μια πάνω στη άλλη. Για τον λόγο  αυτό αλλάζουμε χαρτί όταν δούμε ότι οι γραμμές αρχίζουν και συνωστίζονται .
-Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δώσουμε τόσο στην πλώρη (όπου συχνά στο κάτω μέρος σχηματίζεται ένα «φούσκωμα») όσο κυρίως στην πρύμνη, όπου παρατηρούνται περίεργα σχήματα στα σημεία όπου βγαίνουν οι άξονες των ελίκων., στηρίζεται το πηδάλιο κλπ.
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Πολύ βολικό είναι να χωρίζονται οι κατόψεις, οριζόντια, ακριβώς στο κέντρο των αξόνων. Αυτό διευκολύνει την ενσωμάτωση των σωλήνων των αξόνων (όταν αυτοί είναι οριζόντιοι) στη γάστρα ταυτόχρονα με το κόλλημα των οριζοντίων επιπέδων (κατόψεων).
Στη φάση της σχεδίασης, όπως και σε όλες της άλλες φάσεις, μεγάλη σημασία έχει ακρίβεια και η κατανόηση των σχημάτων. (θέλει λίγη φαντασία).
Με το τελείωμα της σχεδίασης μπαίνουμε  στη φάση της κατασκευής.
Αν κάτι δεν έχει γίνει αντιληπτό, ή χρειάζεται πιο λεπτομερή ανάλυση είμαι στη διάθεση των ενδιαφερομένων.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 21, 2016, 12:49:12 μμ από PANAGIOTIS »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #9 στις: Ιούνιος 16, 2009, 05:48:47 μμ »
Κατασκευή γάστρας.

Για να κατασκευάσουμε τις οριζόντιες «φέτες», που θα σχηματίσουν τη γάστρα του μοντέλου μας, θα χρησιμοποιήσουμε απλό λευκό ξύλο.
- Στην αρχή πρέπει να κοπούν πλάκες (μία για κάθε κάτοψη, που έχουμε σχεδιάσει), με μήκος και πλάτος λίγο μεγαλύτερο απ’ ότι χρειαζόμαστε, πλανισμένες και ξεχονδρισμένες στο πάχος που έχουμε εξ αρχής καθορίσει. (Τα πάχη συνήθως ποικίλουν ).
Για την δουλειά αυτή θα χρειαστούμε την βοήθεια ενός ξυλουργού, γιατί μάλλον είναι απίθανο να έχουμε δικό μας τόσο βαρύ εξοπλισμό.
Αν το μοντέλο είναι πολύ πλατύ μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δύο κομμάτια  (μισό – μισό).
- Όταν οι πλάκες ετοιμασθούν, θα αντιγράψουμε με καρμπόν σε κάθε μία την ανάλογη κάτοψη.



  Πρέπει να προσέξουμε ώστε να αντιγραφούν όλες οι γραμμές σε κάθε κάτοψη (άξονας, κάθετες, και περιμετρική), καθώς και η αρίθμηση των διατομών. Αυτό είναι απαραίτητο για να φέρουμε τις πλάκες στη σωστή τους θέση, όταν αργότερα τις κολλήσουμε. Δεν παραλείπουμε να αριθμούμε και τις πλάκες, αν και η σωστή κατακόρυφη σειρά φαίνεται και από το μέγεθος.
- Στη συνέχεια κόβουμε κάθε επίπεδο με την σέγα, προσεκτικά, γύρο – γύρο, όσο πιο κοντά στη γραμμή μπορούμε και  φινίρουμε με ξυλόλιμα και γυαλόχαρτο.



- Δύο ή και περισσότερα επίπεδα (από κάτω) πρέπει να κοπούν ατόφια ( ένα κομμάτι) για σταθερότητα και στεγανότητα.
- Τα υπόλοιπα μέχρι επάνω πρέπει να αδειάσουν εσωτερικά, έτσι που να σχηματισθούν «ατρακτοειδείς δακτύλιοι». Κατά διαστήματα (πάντα στο ίδιο μέρος κατακόρυφα) αφήνουμε συνδέσμους από την μία πλευρά στην άλλη. Αυτοί, όταν κολλήσουμε τους δακτυλίους θα σχηματίσουν τα στεγανά διαμερίσματα.





  Προσέχουμε ώστε τα κενά που θα μένουν ανάμεσα από τους συνδέσμους να είναι αρκετά μεγάλα, για να χωρέσουν, στο τέλος, τους διαφόρους μηχανισμούς και κυρίως τους κινητήρες με τους μειωτήρες.
Το πάχος των δακτυλίων το καθορίζουμε με βάση το μέγεθος του μοντέλου, έτσι ώστε να γίνει γερό.
Πριν αδειάσουμε το εσωτερικό κάθε επιπέδου, πρέπει να προσέξουμε πολύ ώστε να πατάει καλά ό ένας δακτύλιος πάνω στον άλλο.  Μεγάλη προσοχή εκεί όπου υπάρχουν έντονα ανοίγματα της γάστρας προς τα έξω (πλώρη στο πλάϊ). Στις περιπτώσεις αυτές το πάχος του επάνω δακτυλίου μπορεί να είναι αρχικά σημαντικά μεγαλύτερο, και στη συνέχεια να ξυστεί με τη ράσπα λοξά και παράλληλα με την εξωτερική πλευρά.
 Όταν έχουμε έτοιμα όλα τα παράλληλα οριζόντια επίπεδα, τα κολλάμε με λευκή ξυλόκολλα (προτιμούμε ταχυστέγνωτη και με σχετική αντοχή στην υγρασία), έτσι ώστε οι γραμμές των διατομών (οι κάθετες στον κεντρικό άξονα), του κάθε επιπέδου, να βρίσκονται ακριβώς η μία κάτω από την άλλη.
Η κόλληση γίνεται με μεγάλη προσοχή και σταδιακά (η πρώτη με την δεύτερη, όταν κολλήσουν προστίθεται η τρίτη κ.ο.κ.).
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε να τοποθετήσουμε τους σωλήνες των αξόνων, πριν κολλήσουμε τα επίπεδα, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται, καθώς επίσης και τον σωλήνα του άξονα του πηδαλίου.
Όταν τελειώσει το κόλλημα έχουμε, σχηματικά, την γάστρα «σκαλοπατιαστή».
Αφαιρούμε το ξύλο που περισσεύει με την διαδοχική χρήση πλάνης, παστράγκωνου (ειδικής πλάνης για καμπύλες ), ράσπας, ξυλόλιμας και γυαλοχάρτων (διάφορα νούμερα), μέχρις ότου να πάρει η γάστρα την κανονική της μορφή. Στην δουλειά αυτή θα βοηθηθούμε πολύ αν έχουμε κόψει σε χαρτόνι αρνητικά περιγράμματα της πλώρης, της πρύμνης και μερικών από τις διατομές.
Ακολούθως αφαιρούμε τους ρόζους, καθώς και σημεία  με ρετσίνι. Τις «πληγές της στοκάρουμε με σιδηρόστοκο. (Ταχυστέγνωτος, γερός και τρίβεται εύκολα χωρίς να στομώνει τα γυαλόχαρτα.   Η εσωτερική πλευρά τρίβεται με χονδρό γυαλόχαρτο μέχρι να αποκτήσει μια αποδεκτή εμφάνιση.  Στη συνέχεια αρχίζει η προστασία του ξύλου και η βαφή.
1.   Προστατευτικό για το σαράκι. (τρίψιμο)
2.   Ένα χέρι μίνιο. (τρίψιμο)
3.   Στοκάρισμα με λεπτό στόκο γκρίζο ή λευκό (τρίψιμο)
4.   Κόκκινο χρώμα υφάλων (ειδικής αποχρώσεως), σε 3-4 στρώματα. Για καλύτερο αποτέλεσμα η βαφή να γίνεται με πιστολάκι. (τρίψιμο μετά από κάθε στρώση με λεπτά ντουκόχαρτα μέχρι και Νο 1000)  Βάφουμε περίπου μέχρι την ίσαλο.
5.   Γκρίζο χρώμα για τα μέρη, που είναι έξω από το νερό ( ή απόχρωση καθορίζεται από το μοντέλο) σε 3-4 στρώματα, όπως προηγουμένως. (τρίψιμο μετά από κάθε στρώση με λεπτά ντουκόχαρτα μέχρι και Νο 1000)  Βάφουμε περίπου μέχρι την ίσαλο.
6.   Μασκάρουμε το κόκκινο και το γκρίζο μέρος με ταινία και εφημερίδες και βάφουμε την πλατιά (συνήθως ) μαύρη γραμμή στην περιοχή της ισάλου (ως άνω).
7.   Βερνίκι ματ 2-3 στρώματα. Πολύ προσεκτικό τρίψιμο με πολύ ψιλό ντουκόχαρτο. Μετά την τελευταία στρώση απλά χαϊδεύουμε με ένα πανί.
Φυσικά προσέχουμε να μη γεμίσουμε με χρώματα τους σωλήνες των αξόνων.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Για τη κατασκευή των φινιστρινιών πάνω στη ξύλινη γάστρα υπάρχουν διάφοροι τρόποι.    Σε μέρη όπου το σχήμα της γάστρας το επιτρέπει μπορούν να κοπούν πάνω σε λωρίδα φύλλου πλαστικού, πάχους 0.4 χιλ., που στη συνέχεια θα κολληθεί στο ξύλο με κυανοακριλική κόλλα. Η κόλλα να είναι αυτή με την επιβράδυνση στο κόλλημα.  Στην περίπτωση αυτή, το μέρος της γάστρας, όπου θα κολλήσουμε την λωρίδα του πλαστικού με τα κομμένα φινιστρίνια, βάφεται με μαύρο χρώμα γυαλιστερό. Μετά το κόλλημα, μασκάρουμε τα φινιστρίνια με «μασκόλ» και μετά βάφουμε το γκρίζο χρώμα. Όταν στεγνώσει, αφαιρούμε το «μασκόλ» και τα φινιστρίνια φαίνονται σαν να έχουν τζαμάκι.  Προσοχή, πριν κολλήσουμε την λωρίδα του πλαστικού πρέπει πρώτα να έχουμε βάψει γκρίζο το πάχος (0.4) του πλαστικού μέσα στον κύκλο κάθε φινιστρινιού. Αν υπάρχουν (που πάντα υπάρχουν) πλαστικά αντικείμενα, (προεξοχές, σκαλάκια, κλπ.), που θα κολληθούν πάνω στις λωρίδες αυτές, καλό θα είναι να τα κολλάμε πριν από το βάψιμο.   Έπεται συνέχεια.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 05:01:49 μμ από Tango-Echo »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #10 στις: Ιούνιος 18, 2009, 03:44:33 μμ »
ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑ

Πριν κάνουμε το τελικό βάψιμο του γκρίζου μέρους της γάστρας, πρέπει να αρχίσουμε την προεργασία για το κατάστρωμα.
Όταν κατασκευάζουμε ένα μοντέλο με κίνηση, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε προσεκτικά και εκ των προτέρων τον τρόπο κατασκευής του καταστρώματος, επειδή αυτό πρέπει να είναι αφαιρούμενο (ολικά ή μερικά).  Το μέγεθος του μοντέλου , το ή τα επίπεδα του καταστρώματος, καθώς και η διάταξη της υπερκατασκευής, είναι οι παράγοντές που θα λάβουμε υπ’ όψιν  για την κατασκευή του. Για παράδειγμα τα καταστρώματα του «Admiral Graf Spee» και του “Arizona», είναι δύο επιπέδων , άρα δύο τεμαχίων, ενώ του «Αβέρωφ» είναι μονοκόμματο.
Το κατάστρωμα κατασκευάζεται κατά βάσιν από κόντρα πλακέ. Τα πλαϊνά του μοντέλου φροντίζουμε να έχουν ένα πάχος 1,5 – 2,5 εκατοστών, ανάλογα με το μέγεθος του μοντέλου. Πάνω σ’αυτά κάθεται και στερεώνεται το κατάστρωμα. Έχουμε φροντίσει ώστε το τελευταίο, προς τα επάνω, επίπεδο να είναι τόσο λεπτότερο, όσο προβλέπουμε ότι θα είναι το πλήρες πάχος του καταστρώματος. )κόντα πλακέ + επενδύσεις). Απλώνουμε πάνω στο επάνω μέρος της γάστρας ένα κομμάτι χαρτόνι λεπτό (μεγαλύτερο σε μήκος και πλάτος από το μοντέλο) και το στερεώνουμε καλά με πινέζες πάνω στο πάχος των πλευρών. Γυρίζουμε ανάποδα το μοντέλο και ζωγραφίζουμε την περίμετρο του πλοίου πάνω στο χαρτόνι. Αφαιρούμε το χαρτόνι, το στερεώνουμε πάνω σε ένα φωτεινό παράθυρο με το ίχνος τις περιμέτρου προς το τζάμι, και ξαναζωγραφίζουμε  την περίμετρο από την άλλη μεριά του χαρτονιού. Αυτό το κάνουμε για να έχουμε την περίμετρο  όπως την βλέπουμε, από πάνω.
Πριν κόψουμε το κόντρα πλακέ, με βάση το πατρόν, που φτιάξαμε, πρέπει να δούμε αν το πλοίο μας έχει περιμετρικό λούκι για τα νερά. (συνήθως έχει).  Παίρνουμε πλαστικό διατομής Π, μεγέθους αναλόγου  με το πλάτος του λουκιού και το κολλάμε με κυανοακρυλική κόλλα περιμετρικά στο εξωτερικό χείλος της γάστρας. Σε περιοχές με έντονη καμπυλότητα (πρύμνη) το ζεσταίνουμε προσεκτικά για να πάρει το επιθυμητό σχήμα. Μετά  στοκάρουμε εξωτερικά τον όποιον αρμό και τελειώνουμε τη βαφή της γάστρας.
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
Έχοντας το πλάτος του λουκιού διαμορφωμένο, το αφαιρούμε από την περίμετρο, που έχουμε στο πατρόν μας, ζωγραφίζοντας μία «παράλληλη» γραμμή προς τα μέσα, σε τόση απόσταση όσο είναι το πλάτος αυτό.
Κόβουμε το κόντρα πλακέ με την βοήθεια του πατρόν και στη συνέχεια επεξεργαζόμαστε πολύ προσεκτικά την άκρη του με ξυλόλιμα και γυαλόχαρτο στερεωμένο σε ένα ξυλάκι, κάνοντας συνέχεια δοκιμές, μέχρι που να ταιριάξει απόλυτα (και με κάποια ανοχή ) στο εσωτερικό περίγραμμα του λουκιού.
Αν το κατάστρωμα είναι σιδερένιο, στοκάρουμε καλά το κόντρα πλακέ και μετά το βάφουμε (κι από τις δύο πλευρές). Όταν το κατάστρωμα έχει ξύλινη επένδυση, (Όλα τα μεγάλα παλιά πλοία έχουν), ακολουθεί η αναπαράστασή του. Έχω εφαρμόσει δύο τρόπους για να αναπαραστήσω το ξύλινο κατάστρωμα.
1.   Επενδύουμε το κόντρα πλακέ με καπλαμά (και από τις δύο πλευρές), προσέχοντας ο καπλαμάς της επάνω πλευράς να είναι «σόβενος», δηλαδή με όσο το δυνατόν πιο ίσια νερά, χωρίς ρόζους και λοιπά σχήματα νερών ξύλου. Συνιστώ σόβενο καπλαμά δρύ. Εδώ χρειαζόμαστε πάλι την βοήθεια ξυλουργού, για το κόλλημα του καπλαμά. Στη συνέχεια γυαλοχαρτάρουμε καλά τον καπλαμά  και ζωγραφίζουμε το σανίδωμα με μολύβι, κάνοντας διαγράμμιση κατά μήκος του καταστρώματος σε πλάτος ανάλογο με την κλίμακα του μοντέλου μας. Για κλίμακα 1/100, κάθε 1,5 ή 2 χιλιοστά. Μετά, με κάθετες γραμμούλες διαμορφώνουμε τις σανίδες (περίπου 4 – 5 εκατοστά). Χρησιμοποιούμε σκληρή μύτη και την ξύνουμε συχνά. Βερνικώνουμε το κατάστρωμα με άχρωμο βερνίκι για να προστατέψουμε το μολύβι.
Προσοχή, δεν χρησιμοποιούμε βερνίκι νίτρου, παρ’ότι είναι ευκολόχρηστο, επειδή είναι πολύ σκληρό και αργά ή γρήγορα θα ραγίσει και θα σπάσει από τις συστολοδιαστολές . Είμαι παθών.
2.   Επενδύουμε την επάνω πλευρά του κόντρα πλακέ  με ξύλινα πηχάκια 2Χ1 χιλ. (εφ’όσον μας το επιτρέπει η κλίμακα που δουλεύουμε, π.χ. «Αβέρωφ» ). Πριν κολλήσουμε τα πηχάκια βάφουμε την μία από τις στενές πλευρές τους με μαύρο ανεξίτηλο μαρκαδόρο, που θα μας δώσει μια πολύ ωραία αναπαράσταση του αρμού (τέχνασμα του καλού μου φίλου Ίωνα Λαλαγιάννη). Τα πηχάκια τα κολλάμε με κυανοακριλική ή και με απλή αλλά ανθεκτική στο νερό ξυλόκολλα και πάντα με το κόντρα πλακέ στερεωμένο (βιδωμένο στην θέση του. Και στο βερνίκωμα το ίδιο κάνουμε), για να ταιριάξουν καλά στις άκρες και να μη «πάρει» ανεπιθύμητη καμπυλότητα το κατάστρωμα. Για να σχηματίσουμε ένα – ένα τα σανίδια, ή κόβουμε τα πηχάκια (πολλή δουλειά με αβέβαιο αποτέλεσμα) ή τα χαράζουμε με μολύβι. Έπειτα τρίβουμε και βερνικώνουμε.
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
Με τους παραπάνω τρόπους κατασκευής, μπορούμε να αφαιρούμε το κατάστρωμα ολόκληρο, μαζί με την υπερκατασκευή, όταν θέλουμε να επισκευθούμε το εσωτερικό του μοντέλου.
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
Συνιστάται, το εμπρός μέρος του καταστρώματος, όπου είναι οι τρύπες για τις αλυσίδες των αγκυρών και ένα σωρό άλλα μικροαντικείμενα, να κατασκευάζεται σταθερό, (κολλημένο στη γάστρα).
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
 Στον διαχωρισμό αυτό διευκολύνει το γεγονός, ότι τα περισσότερα πλοία ή έχουν ένα κομμάτι μεταλλικού καταστρώματος μπροστά, ή διαθέτουν κυματοθραύστη, πολύ βολικό για το κόψιμο του καταστρώματος («ΑΒΕΡΩΦ»). Επίσης από τις τρύπες του καταστρώματος μέχρι τα όκια των αγκυρών να μπαίνει σωληνάκι. Στο  «Admiral Graf Spee» δεν είχα βάλει σωληνάκι με αποτέλεσμα να μπαίνουν μέσα νερά, από τα όκια ).
Τα όσα γράφω για το κατάστρωμα είναι γενικές αρχές , τις οποίες πρέπει να προσαρμόζουμε κάθε φορά ανάλογα με τις ιδιεταιρότητες του κάθε μοντέλου. Ο «Αβέρωφ» για παράδειγμα είχε την δυσκολία με το μεταλλικό κατάστρωμα στο κέντρο και τους πλευρικούς πύργους, που προεξέχουν από την περίμετρο του καταστρώματος. Το πώς αντιμετωπίστηκε αυτή η δυσκολία φαίνεται στις φωτογραφίες.
[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 05:02:37 μμ από Tango-Echo »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #11 στις: Ιούνιος 26, 2009, 06:55:10 μμ »
Υπερκατασκευή

- Το πιο ευχάριστο μέρος της κατασκευής ενός μοντέλου είναι αναμφίβολα η υπερκατασκευή. Αυτή ακολουθεί το κατάστρωμα.
 - Αν το κατάστρωμα είναι ένα κομμάτι, (Αβέρωφ), τότε ολόκληρη η υπερκατασκευή βρίσκεται πάνω σ’αυτό. Αν αποτελείται από δύο κομμάτια, (Arizona, Graf Spee), τότε το κάθε κομμάτι φέρει το μέρος της υπερκατασκευής, που του αναλογεί. Επειδή σε πολλές περιπτώσεις, (π.χ.Arizona), τα μέρη της υπερκατασκευής των δύο επιπέδων συγχέονται (μπαίνει το ένα στον χώρο του άλλου), πρέπει να προσέξουμε που ακριβώς θα κόψουμε την υπερκατασκευή, έτσι ώστε και να μην είναι ευδιάκριτο το κόψιμο και να μπορούν να διαχωρίζονται εύκολα τα δύο μέρη.
 - Πολλά μοντέλα γίνονται έτσι ώστε το κατάστρωμα να μένει σταθερό και να βγαίνει μόνο η υπερκατασκευή. Η μέθοδος αυτή δίνει καλύτερη στεγανότητα από νερά, όταν αυτά καλύπτουν το σκάφος κατά την πλεύση. Αφήνει όμως μικρά ανοίγματα για επίσκεψη του εσωτερικού χώρου, που πρέπει να είναι εύκολα προσβάσημος στα κινούμενα μοντέλα. Φυσικά ανάλογα με το μοντέλο και την περιπλοκότητα ή την απλότητα της υπερκατασκευής διαλέγουμε ποιά μέθοδο θα ακολουθήσουμε. Προσωπικά αγαπώ την μέθοδο του κινητού καταστρώματος γιατί μου δίνει την δυνατότητα εύκολης χρήσης όλου του εσωτερικού χώρου της γάστρας. Πέραν τούτου τα μοντέλα που κατασκευάζω δεν είναι «ταχύπλοα» και λόγω λεπτομερούς κατασκευής δεν συνιστάται η πλεύση με κακές συνθήκες. (στην κλίμακα 1/100 κυματάκι ύψους 5 εκατοστών είναι για το μοντέλο κύμα 5 μέτρων !!).  
Γυρίζουμε στην υπερκατασκευή.
- Στην φάση αυτή απαραίτητη είναι η ύπαρξη και η σχολαστική μελέτη φωτογραφιών του πρωτοτύπου. Όσο περισσότερες φωτογραφίες υπάρχουν, τόσο το καλύτερο, Η ύπαρξη βέβαια του πρωτοτύπου (περίπτωση «ΑΒΕΡΩΦ» ) είναι το κάλλιστο.
-  Η κατασκευή της υπερκατασκευής γίνεται με συνδυασμό χρήσης φύλλων πλαστικού, σε διάφορα πάχη, διατομών πλαστικού (Π, Τ, L, O, κλπ.) και ξύλου (ενισχύσεις).
- Στην κλίμακα 1/100 φύλλα πλαστικού πάχους 3,4,5 δεκάτων του χιλιοστού, καθώς και 1, 1,5 χιλ. καλύπτουν τις ανάγκες.
- Το σύνολο της υπερκατασκευής αποτελείται από διάφορα επίπεδα (ορόφους), που συνήθως δεν έχουν το ίδιο ύψος. Για κάθε όροφο κόβουμε ξύλινα πηχάκια πάχους 5 έως 10 χιλιοστών και ύψους, όσο το ύψος του ορόφου αφαιρουμένου του πάχους το πλαστικού, που θα γίνει το δάπεδο του επομένου ορόφου. (π.χ. αν το ύψος του ορόφου, στην κλίμακά μας, είναι 25 χιλ. και το πλαστικό που θα χρησιμοποιήσουμε, για δάπεδο του επομένου, είναι 1 χιλ., κόβουμε το πηχάκι στα 24 χιλ.  Πάνω σε κάθε δάπεδο (κατάστρωμα) σχεδιάζουμε τα περιγράμματα των υπερκατασκευών.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

 -Τα πηχάκια, που θα αποτελέσουν σκελετό, πάνω στον οποίο θα κολληθούν τα εμφανή πλαστικά τοιχώματα των υπερκατασκευών, θα κολληθούν πάνω στο κάτω κατάστρωμα, λίγο μέσα από την γραμμή του περιγράμματος (όσο το πάχος του πλαστικού που θα χρησιμοποιήσουμε για την επένδυση, π.χ. 0,4 χιλ) . δεν χρειάζεται να γίνει ολόκληρο το τοίχωμα από ξύλο, αλλά όσο θα μας δώσει γερό αποτέλεσμα. Πάντως οπωσδήποτε εκεί όπου υπάρχουν φινιστρίνια. Στα μέρη των φινιστρινιών, τα ξυλάκια θα βαφτούν με μαύρο γυαλιστερό χρώμα, για να φαίνεται μετά σαν τζαμάκι (όπως κάναμε και στη γάστρα).  
-Μπορεί να γίνει και το αντίθετο, δηλαδή τα πηχάκια να κολληθούν πρώτα στο επάνω κατάστρωμα έτσι ώστε ο κάθε όροφος να είναι ανεξάρτητος και να τοποθετείται πάνω στον προηγούμενο (περίπτωση «ΑΒΕΡΩΦ»), όταν ειδικές συνθήκες το απαιτήσουν. Στην περίπτωση αυτή, τα πηχάκια κολλιούνται περασιά με την άκρη του πάνω καταστρώματος, που θα έχει κοπεί μικρότερο κατά το πάχος του πλαστικού που θα καλύψει τα πηχάκια.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

- Θα υπάρξουν σημεία όπου, για διαφόρους λόγους, δεν θα μπορεί να τοποθετηθεί ξυλάκι, αλλά θα υπάρχουν φινιστρίνια (καμπύλες)  Στις περιπτώσεις αυτές κολλάμε εσωτερικά λεπτό κομματάκι πλαστικού, βαμμένο, εκ των προτέρων μαύρο.
- Προσπαθούμε με την χρήση των πλαστικών να αναπαραστήσουμε κάθε λεπτομέρεια, που βλέπουμε στις φωτογραφίες ή στην πραγματικότητα εφόσον αυτό είναι δυνατό και το επιτρέπει η κλίμακα που δουλεύουμε.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
 
Προσοχή : Στις φωτογραφίες και με το μάτι βλέπουμε τα πάντα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε και να τα αναπαραστήσουμε. Για παράδειγμα στα πλοία υπάρχουν συνήθως μπουλόνια. Αυτά είναι περίπου 1.5 ή 2 εκατοστά. Στη κλίμακα 1/100 γίνονται 1,5 και 2 δέκατα του χιλιοστού. Το μικρότερο κεφάλι καρφίτσας, που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να τα αναπαραστήσουμε είναι περί τα το 1 χιλιοστό και μεγαλύτερο. Αν το κάνουμε θα είμαστε εκτός κλίμακος, γιατί τα μπουλόνια θα έπρεπε να είχαν διάμετρο 10 εκατοστά !!!. Για τον λόγο αυτό ότι δεν γίνεται στην κλίμακά μας, δεν το φτιάχνουμε, εκτός αν η διαφορά είναι πολύ μικρή και δεν φαίνεται.
- Συνήθως αναπαριστούμε την εξωτερική εμφάνιση του πλοίου μας με την μεγαλύτερη λεπτομέρεια, που μας επιτρέπει η κλίμακα που χρησιμοποιούμε. Μερικές φορές όμως καλό είναι να δείχνουμε και μερικά εντυπωσιακά εσωτερικά, όταν για τον σκοπό αυτό μπορούμε να εκμεταλλευτούμε πραγματικά ανοίγματα. Παράδειγμα το εκκλησάκι του «Αβέρωφ». Προηγήθηκε φωτογράφηση του εικονοστασίου και σμίκρυνση των φωτογραφιών στην επιθυμητή κλίμακα. Μετά επικόλλησή τους στο εσωτερικό. Η μεγάλη πόρτα είναι υπαρκτή και πάνω της υπάρχει το μικρό πορτάκι, από το οποίο μπαίνει ο επισκέπτης στο εκκλησάκι.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε για την επεξεργασία των πλαστικών είναι πολύ απλά. Απλά μικρά λιμάκια, ψιλά γυαλόχαρτα, τρυπανάκια κλπ. Το σπουδαιότερο είναι το κοπίδι. Το καλύτερο, κατά την γνώμη μου, είναι το γνήσιο X-Acto, επειδή είναι πολύ κοφτερό με μεγάλη διάρκεια και σκληρό χωρίς να σπάει με το παραμικρό. Κυκλικούς δίσκους μπορούμε να κόψουμε με το διαστημόμετρο (είναι σαν διαβήτης με βίδα σταθεροποίησης και έχει και στα δύο άκρα μεταλλική μύτη)  ή με τον διαβήτη (βάζοντας μεταλλική μύτη στη μεριά του μολυβιού). Για πλαστικά 0,3, 0,4, 0,5χιλ. απλά χαράζουμε, με συνεχείς κυκλικές κινήσεις, το πλαστικό, που σε κάποια στιγμή κόβεται. Τα πιο χοντρά πλαστικά τα χαράζουμε και  μετά συνεχίζουμε το κόψιμο, προσεκτικά, με το κοπίδι.
Κατά την κατασκευή διαφόρων εξαρτημάτων της υπερκατασκευής παρουσιάζονται δυσκολίες, που προέρχονται από σχήματα που δεν φτιάχνονται με επίπεδα φύλλα πλαστικού. (πομπέ, σφαιρικά, κολουροκωνικά κλπ. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται φαντασία και αυτοσχεδιασμός. Ο σιδηρόστοκος λύνει αρκετά από τα προβλήματα αυτά, (δες φωτογραφίες πύργων).

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

 Η εποξική ρητίνη επίσης. Μην πετάτε εξαρτηματάκια από παλιά χαλασμένα παιχνίδια και ηλεκτρονικές συσκευές (μικρούς οδοντωτούς τροχούς, αξονιδια, λεντάκια, μπιλίτσες  κλπ.) Πολλές φορές είναι πολύτιμα. Επειδή πάνω στις διάφορες επιφάνειες βρίσκονται πλήθος μικροεξαρτήματα, καλό είναι να τα κολλάμε πριν το βάψιμο. Αν αυτό είναι αδύνατο ή ξεχάσαμε κάτι, να το κολλάμε με κυανοακριλική κόλλα. Επίσης, επειδή τα διάφορα κομμάτια της υπερκατασκευής κατασκευάζονται ανεξάρτητα και έπειτα κολλιούνται, πρέπει  βάφονται εκ των προτέρων στα σημεία όπου αυτό είναι αδύνατο μετά το οριστικό κόλλημα. Ένας καλός τρόπος, για να ελέγχουμε, αν έχουμε αποδώσει σωστά κάποιο μέρος του μοντέλου, είναι να το φωτογραφίζουμε, από την ίδια γωνία με τις φωτογραφίες του πραγματικού, που διαθέτουμε. Έτσι θα μπορούμε να διαπιστώνουμε λάθη ή παραλήψεις και να τα διορθώνουμε.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δείχνουν την υπερκατασκευή του «Αβέρωφ» όπως είναι αυτή την στιγμή. Το μοντέλο δεν έχει ακόμη τελειώσει. Εν καιρώ και όταν υπάρχει πρόοδος θα επανέρχομαι με φωτογραφίες.
Ελπίζω να μην κούρασα και αν υπάρχουν απορίες, είμαι στη διάθεσή σας.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 15, 2009, 10:50:49 μμ από PANAGIOTIS »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος Tango-Echo

  • Kapitän zur See
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 9432
  • Kapitän zur See
    • http://www.emioannina.gr/
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #12 στις: Ιούνιος 26, 2009, 08:25:07 μμ »
Επειδή το θέμα αποτελεί την πληρέστερη παρουσίαση κατασκευής Τ/Κ μοντέλου σε μεγάλη κλίμακα, γίνεται μόνιμο στην κορυφή της σελίδας.
Γιώργος Ρούμπος / George Roumbos / Йоргос Румбос / Georg Roumbos / Георге Роумбос

"Ich lasse mir doch mein Schiff nicht unter dem Arsch wegschiessen.  Feuererlaubnis !"

Αποσυνδεδεμένος PANAGIOTIS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 275
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #13 στις: Σεπτέμβριος 12, 2009, 06:15:11 μμ »
Φίλοι μου
Το καλοκαίρι πέρασε. Οι δροσιές άρχισαν. Ήλθε και πάλι ο κατάλληλος καιρός για μοντελισμό. Καλό φθινόπωρο.
Καταπιάστηκα με ορισμένες λεπτομέρειες του μοντέλου, που απαιτούσαν ειδικό τρόπο κατασκευής, τον οποίο θα περιγράψω παρακάτω.
Στο δεύτερο κατάστρωμα του «ΑΒΕΡΩΦ» υπάρχουν 12 μεγάλοι αεραγωγοί με σκεπάσματα καμπύλου σχήματος. Για να κατασκευάσω αυτό τα σκεπάσματα, εφήρμοσα την μέθοδο της θέρμανσης του πλαστικού φύλλου.
Πρώτα έκοψα το περίγραμμα του σκεπάσματος σε ένα κομμάτι κόντρα πλακέ , και σκάλισα σε ξύλο το σχήμα του καπακιού, έτσι που να είναι λίγο μικρότερο από την αντίστοιχη τρύπα στο κόντρα πλακέ ( περίπου ½ χιλ. περιμετρικά). Αυτό το κόλλησα σε ένα κομματάκι ξύλο, σαν χερούλι.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Στερέωσα καλά ένα κομμάτι φύλλου πλαστικού 0.4 χιλ. πάνω από την τρύπα με μανταλάκια και όλο το σύστημα πάνω στη μέγγενη. (Η χρήση της μέγγενης είναι απαραίτητη, γιατί πρέπει να έχουμε και τα δύο χέρια ελεύθερα. Άλλωστε αν κρατάμε τη φόρμα στο χέρι θα καούμε.)

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Στη συνέχεια ζέστανα το πλαστικό, με την βοήθεια ενός πιστολιού θερμού αέρα ( συνήθως το χρησιμοποιώ για να καθαρίζω παλιά χρώματα από πόρτες κλπ.). 

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Όταν το πλαστικό μαλάκωσε, πίεσα την ξύλινη φόρμα μέσα στην τρύπα, τόσο ώστε να έλθει η πίσω πλευρά πρόσωπο με την επιφάνεια του κόντρα πλακέ.
Έτσι σχηματίστηκε το σκέπασμα, με το υπόλοιπο του πλαστικού περιμετρικά.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ] [ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]

Μετά καθάρισα τα καπάκια από το περιττό πλαστικό, τα έβαψα και τα τοποθέτησα στις θέσεις τους, όπως φαίνεται στην φωτογραφία.

[ ERROR: SPECIFIED ATTACHMENT MISSING ]
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 05:03:09 μμ από Tango-Echo »
[/color]Παναγιώτης Χρυσοβέργης / Panagiotis Chrissovergis[font=]

[/color]Το "δεν μπορώ" βρίσκεται μόνο στο νεκροταφείο. Απ' έξω είναι μόνο το "δεν θέλω"[font=]

Αποσυνδεδεμένος Tango-Echo

  • Kapitän zur See
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 9432
  • Kapitän zur See
    • http://www.emioannina.gr/
Θ/Κ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ" 1/100
« Απάντηση #14 στις: Σεπτέμβριος 12, 2009, 06:24:40 μμ »
Καλώς μας όρισες ξανά κε Κυβερνήτα   
Με αυξανόμενο ενδιαφέρον θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της κατασκευής 
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 05, 2017, 05:03:31 μμ από Tango-Echo »
Γιώργος Ρούμπος / George Roumbos / Йоргос Румбос / Georg Roumbos / Георге Роумбос

"Ich lasse mir doch mein Schiff nicht unter dem Arsch wegschiessen.  Feuererlaubnis !"