Αποστολέας Θέμα: Νικόλαος Πλαστήρας  (Αναγνώστηκε 838 φορές)

Αποσυνδεδεμένος GEORGE KOUTSOUKOS

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 946
  • "mouliapas"
Νικόλαος Πλαστήρας
« στις: Νοέμβριος 14, 2013, 02:36:46 πμ »
Τό βρήκα στο διαδύκτιο και είπα να το ανεβάσω....Αν και όσοι ασχολούνται λίγο με την ιστορία γνωρίζουν τι ήταν ο Πλαστήρας για την Ελλάδα.                        Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ, πιστός φίλος του, αναφέρει : «O στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα "Πλαστήρας" όπου και αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας "ΦΙΞ" ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση. Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πως λέγεται. Κι επειδή αυτός δίσταζε να πει το όνομα του, ενθυμούμενος την εντολή του στρατηγού, τον ξαναρώτησε και δύο και τρεις φορές, ώσπου αναγκάστηκε να… ομολογήσει ότι τον λένε Πλαστήρα.

Παραξενεμένος ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με το στρατηγό και πρωθυπουργό. Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού η αίτηση ικανοποιήθηκε, παρακάλεσε να μη το μάθει ο αδελφός του. Ο στρατηγός το έμαθε κι, αφού τον κάλεσε αμέσως στο σπίτι του, τον επέπληξε και του απαγόρεψε να αναλάβει αυτή την εργασία λέγοντας του: ''Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου''. Και δεν πήγε».

Εδώ να αναφέρω, ότι η μακαρίτισσα αδελφή του Αγγελική Μπουμπάρα, ζούσε με την οικογένειά της μια φτωχική ζωή, ακόμη και την περίοδο που ο αδελφός της ήταν πρωθυπουργός.

Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος – έπασχε από φυματίωση που είχε "αποκτήσει"  κατά την εκστρατεία της Μικράς Ασίας. Έμενε σ’ ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι του αλλά αυτός αρνήθηκε λέγοντας : ''Μα τι λέτε; H Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;''

Τότε, το τηλέφωνο ήταν είδος πολυτελείας και στοίχιζε πολύ.

Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα. Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: ''Τι κάνω; Σκάβω για να καλοτρώγω'';

Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα "Ακρόπολη", περιγράφει το εξής περιστατικό: ''Kάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μία τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. "Τι;" απόρησε εκείνος. ''Δεν έχει σπίτι ο Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους''!

Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: ''Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;''

Έσκισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε.

Ο Δημήτρης Λαμπράκης ''δώρισε'' κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι' αφού ο στρατηγός κάλεσε το φίλο του Ανδρέα του λέει:

-Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω.

-Μα θα προσβληθεί...

-Δεν πειράζει... Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα, Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα!

Το 1952, πρωθυπουργός ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, και από εγκεφαλική συμφόρηση, όταν μια μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμα του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να είναι ξαπλωμένος σε ράντζο και τον ρώτησε με οικειότητα: ''Στρατηγέ, Πρόεδρε, γιατί το κάνεις αυτό;'' και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. ''Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ...''

Ένας στρατηγός, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει το παρακάτω: ''Όταν πέθανε ο Πλαστήρας δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά, που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: ''Όλα για την Ελλάδα!''. Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστάει στην Πατρίδα''.

Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26/7/1953 τον έντυσαν το νεκρικό κοστούμι, που το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ - γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε απόρους και ορφανά παιδιά, ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα.

Το σύνταγμα του Νικολάου Πλαστήρα, το 1922, προ του τεραστίου όγκου του τουρκικού στρατού που τον αποκαλούσε: "Μαύρο Καβαλάρη" και "Καρά πιπέρ" (μαύρο πιπέρι), ήταν η μόνη μονάδα του ελληνικού στρατού που υποχώρησε συντεταγμένα και μαχόμενη στη Σμύρνη για να περάσει στη Χίο, καλύπτοντας τη σύμπτυξη άλλων μονάδων και τη φυγή των Ελλήνων πολιτών.


Το διαμέρισμα του (ένα δωμάτιο, χολ, καθιστικό και μικρή κουζίνα) σε παλιά πολυκατοικία, του το είχε παραχωρήσει ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, στην λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας λίγο πριν τη Ρηγίλλης. Στο μικρό δωμάτιό του υπήρχε ένα φθηνό σιδερένιο κρεβάτι, σαν στρατιωτικό, σκεπασμένο με χακί κουβέρτα. Ήταν το κρεβάτι του!
Υπήρχε ακόμη ένα μικρό τραπεζάκι για γραφείο με μια καρέκλα.

Στον διάδρομο - χολ - καθιστικό υπήρχαν 3 - 4 καρέκλες για τους επισκέπτες.

Δυστυχώς το παράδειγμα του Πλαστήρα, η λιτή και φτωχική ζωή του, διότι ακόμη και την σύνταξή του για τα χρόνια που υπηρέτησε στο στρατό και εξάντλησε την ιεραρχία και μάλιστα από την Βουλή κηρύχθηκε "άξιος της πατρίδας", διέθετε σε φτωχούς, δεν έγινε παράδειγμα και για τους περισσότερους νεότερους πολιτικούς.

Να σημειωθεί πως εκτός του Νικόλαου Πλαστήρα, πολλοί άλλοι παλαιότεροι έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμπτωχοι.

πηγή¨www.gtsiounis.blogspot.com¨
Πονούντων και κινδυνευόντων τα καλά και μεγάλα έργα.

  " Μέγας Αλέξανδρος"
    
Ανδρείος ο περί τον καλόν θάνατον αδεής.

   ¨Αριστοτέλης¨

Αποσυνδεδεμένος Spookytooth

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1319
Νικόλαος Πλαστήρας
« Απάντηση #1 στις: Νοέμβριος 14, 2013, 07:01:04 πμ »

Μπράβο Γιώργο που σ´αυτούς τους δύσκολους για μια ακόμη φορά καιρούς, μας θύμισες αυτούς που ζήσανε μόνο για να υπηρετούν την πατρίδα, σε αντίθεση με τη πλειοψηφία των εθνοπροδοτών που μας κυβερνούν τα τελευταία χρόνια...
« Τελευταία τροποποίηση: Νοέμβριος 14, 2013, 02:45:53 μμ από Tiramolas »
Βασίλης Τζίμας/Vassilis Tzimas
“Τον άρχοντα, τριών δει μεμνήσθαι: Πρώτον μεν ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον δε, ότι ουκ αεί άρχει”
Αγάθων ο εκ Τεισαμενού – τραγικός ποιητής 450 - 400 π.χ.

Αποσυνδεδεμένος Κατάσκοπος

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 475
Νικόλαος Πλαστήρας
« Απάντηση #2 στις: Νοέμβριος 14, 2013, 10:08:15 πμ »
Με το συμπάθειο... Τι λέτε ρε παιδιά τώρα, αν δε φάνε το κατιτίς τους με το που θα βγούνε στον πολιτικό στίβο, πως θα ζήσουν αυτοί, τα άχρηστα τους παιδιά, τα εγγόνια και οι λοιποί "φίλοι"-κόλακες;
 
Αυτά δυστυχώς είναι παραδείγματα προς αποφυγή από τους σημερινούς πολιτικούς.
 
Την καλημέρα μου!
 
Μαθιός
Μάτσιεϊ Μπέλλος - Maciej Bellos
Προ-μεσονύκτιος σαλιγκαρομοντελισμός...

Αποσυνδεδεμένος Tiramolas

  • Μέλη της Ε.Μ.Ι.
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1604
    • http://www.emioannina.gr
Νικόλαος Πλαστήρας
« Απάντηση #3 στις: Νοέμβριος 14, 2013, 02:45:15 μμ »
Γνωρίζω απόγονο-συγγενή του Μεγάλου στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα εδώ στην Καρδίτσα , και μου έχει διηγηθεί πολλά από αυτά που αναφέρονται. Ο Στρατηγός Πλαστήρας υπήρξε παράδειγμα ανιδιοτέλειας, φιλοπατρίας και γενναιότητας!
Μπράβο Γιώργο για την υπενθύμιση αυτού του σπουδαίου Ελληνα
Κ.Χ.Μπούρης

"Aquila non capit muscas"

Αποσυνδεδεμένος panoscr125

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1126
Νικόλαος Πλαστήρας
« Απάντηση #4 στις: Νοέμβριος 15, 2013, 01:40:04 πμ »
Μπραβο ρε φιλε για το κειμενο.Τι να πει κανεις σημερα που καποιοι πολιτικοι θεωρουν δοξα και τιμη τους να κανουνε απολυσεις.Καπου εχει στραβωσεο πολυ η δουλεια.
Παναγιώτης Καββαδάς